يك دامن گل

بهار
بخاطره ها جوانه زد تاكه بهار گل كُند
ياد ِ بنفشه بشكفد شور ِ هَزار گل كُند

كوچ ِ عظيم ِ سار ها مي بردم به كودكي
پنجره هاي بسته ام رو به بهار گل كُند

پير ترين بلوط ِ اين مزرعه باجوانه اش
پس زده خاك تيره را تا به قرار گل كُند

دامن ِ سرد جامگي ، چله به چله ، چاك تر
كوچه به كوچه شعله ور ، شهر و ديار گل كُند

فال ِ مرا رقم بزن مُهرهً ناسروده ام
قسمت ِ سال ِ پيش ِ رو بر اين مِدار گل كُند

چشم ِ اميدوار ها ، منظرشان بهاري است
سبزه پياده مي رسد سرو سوار گل كُند

اي دل اگر كه عاشقي شور و شري ترانه كُن
خاطره ها چو بشكُفد ، سيم ِ ستار گل كُند

اسفند هشتاد و پنج