lavasanman 3

لواسان
آدينه اي بسر شد با سد و رودخانه
روزي پُر از تحرك روزي پُر از ترانه
بين ِ دو متن ِ موزون ، من بودم و شگفتي
سبزينه هاي ِ گلگون آبي ِ بي كرانه
متن ِ بهار ملموس جان ِ بهار جاري
چون خلسه هاي ِ ذكر و روياي ِ عارفانه
در آن تناسُب ِ ناب در آن غروب ِ زيبا
مغرب پُر از ترنُم مشرق پُر از بهانه
طرح ِ شقايق ِ صبح بر عارض ِ شب من
چون شَرم ِ نو عروسان گلگون و عاشقانه
برق ِ شناي ِ ماهي در انعكاس ِ امواج
آئينه كاري ِ نور در معبد ِ شبانه
خور شيد ِ بي نقابش وقتي غروب مي كرد
در من جوانه مي زد احساس ِ شاعرانه
در خلوت ِ من از شوق ، كُند و آهار و افجه
شنگ از چميدن استم ، سرشار و كودكانه

نهران - لواسان - سد ِ لتييان
1380

لواسان من

دشت ِ هويج ِ شهر ِ من سبز ترين ترانه است

مهر ِ هزار و سيصد و هشتاد و پنج